Realizacja jednego z projektów

Jestem na wakacjach w rodzinnych stronach. Jednak to takie trochę pół-wakacje bo z komputerem - moim narzędziem pracy. Z racji tego, że wszystkie rękodzielniczne rozpoczęte i nieskończone projekciki zostały w domu wraz z aparatem, tak więc umieszczę dziś kilka zdjęć z mojej ostatniej realizacji. Jak pewnie wiecie zajmuję się projektowaniem wnętrz. W każde wnętrze staram się zaangażować na 100% i mimo tego, że mój osobisty gust (trochę babciny - trochę nowoczesny) często różni się od gustu klientów - jak narazie wszyscy sa bardzo zadowoleni. Tutaj łazienka w nowoczesnym stylu. Kolory dominujące to czerń, biel i drewno. Trochę bałam się tej czerni - jednak moim zdaniem wyszło super. Zdjęcia nie oddają jej uroku - poniewaz jest bardzo wąska, a ja nie posiadam odpowiedniego obiektywu. Jednak coś tam widać.  Zapraszam do oglądania.

A to stronka mojej firmy - gdyby ktoś był zainteresowany

www.mon-arch.pl

Kuchnia w naszym mieszkaniu

Z pewną nieśmiałością pokazuję zdjęcia wnętrz naszego mieszkania, ponieważ zawsze twierdzę, że wnętrza nie są skończone, że czegoś im brakuje. Jednak przypadłość taka wpisana jest chyba w każdy artystyczny zawód więc zdecydowałam się pokazać jak mieszkamy.

Tym razem kuchnia. Na początku za kuchnię służyły nam meble z pokoju kawalerskiego męża - które miał od podstawówki. Potem kupiliśmy rząd szafek, potem jeszcze kilka i tak zaczęło powoli to jakoś wyglądać. Marzymy o tarasie, więc pod skosem jest trochę pusto. Pomysłów na kuchnię miałam sporo - co tydzień inny. Był tu stół, w dodatku w różnych miejscach. Meble i inne drobiazgi też wędrowały niczym wielcy podróżnicy.  W koncu jednak metodą prób i błędów wypracowałam taki plan, który jest chyba najbardziej funkcjonalny i przyjemny dla oka. Jeśli chodzi o styl kuchni to pozostaje on raczej niezmienny - chciałam aby było przytulnie, domowo, ciepło i trochę rustykalnie. Nowocześnie i tradycyjnie zarazem.

Na koniec garść informacji dla wszystkich zainteresowanych:
- czarne sciany - farba tablicowa
- białe ściany - DULUX - pastelowy jaśmin
- płytki nad blatem -  VIVES - Mugat bianco - (straszne ale to straszne miałam wątpliwości co do połączenia ich z kuchnia STAT ale wygląda bardzo dobrze - zwłaszcza, że zlewozmywak równiez mam biały)
- szafki kuchenne -  IKEA STAT
- półka ścienna drewniana z dzbankami i szufladkami - IKEA FORHOJA

Drugie życie foteli - czyli miętowych klimatów ciąg dalszych

Pozostając w miętowych klimatach, zdecydowałam sie pokazać Wam moje odnowione fotele. Dostaliśmy je od babci. Niestety dwudziestoletnia tapicerka była już dosc zniszczona, a wrażenia zapachowe niestety przywoływały na myśl wilgotne mieszkanie babci w kamienicy. Tego zapachu nie dało sie niczym usunąć, tak więc zdecydowaliśmy się rozbebeszyć wszystko, wymienić cały środek a także wierzchni materiał. Przedtem z moim ulubionym teściem spędzilismy parę dobrych godzin w piwnicy aby przeszlifować, zabejcować i polakierować drewniane części. Efekt jest świetny, mimo iż nie wszystko wyszło idealnie jak chciałam - miały być 4 guziki zamiast dwóch i jeden z foteli ma moim zdaniem zbyt płaskie parcie, ale jak dojda poduszki będzie pięknie. Swoją drogą jeśli ktos chciałby namiary na świetnego tapicera w Tychach to mogę z czystym sercem polecić.

Droga do domu

Próbujemy coś tworzyć lub inspirować się znanymi artystami. A tak w zasadzie - to nie trzeba daleko szukać to matka natura tworzy najlepsze dzieła.

Napisać coś!

Chciałam zgodnie z obietnicą napisać coś. Więc piszę o swoim weekendzie majowym. Byliśmu na Roztoczu. Mieszkaliśmy w miejscowości Obrocz, niedaleko Zwierzyńca. Nie była to moja pierwsza wyprawa w tamte rejony więc nie będę się rozwodzić nad pięknem tych terenów. Chciałabym raczej pokazać to na zdjęciach. Nie wiem czy mi się to udało. Jak juz ktoś kiedyś się tu pojawi, to może to oceni.

Fotografia jest jedną z moich pasji. Oczywiście jak juuż kiedyś pisałam, jakbym sie naprawdę przyłożyła mogłabym być całkiem niezła; a tak to powiedzmy, że nie robię totalnej żenady. Na tym blogu będę umieszczać różne moje dzieła i dziełka. Nie tylko fotograficzne. Może, gdy za jakiś czas spojrzę na to wszystko z dystansem będe mogła stwierdzić co mi wychodzi a co nie. No i co mi sprawia frajdę, a co nie :)

Najstarsza drewniana cerkiew w Radrużu. Podróż mieliśmy niczmym rajd terenowy (droga biała - białej nierówna). Tak czy owak cerkiewki nie obejrzeliśmy bo w poniedziałki nieczynne. Jednak nawet z zewnątrz robi wrażenie. Więc na pewno tam wrócimy.

Za cerkiewką był uroczy cmentarz. Wszędzie pokrzywy po kolana, ale chyba nadaje mu to jeszcze więcej uroku. I prawie wszystkie nagrobki były takie same. Naprawdę pięknie to wyglądało na tle zielonej roślinności.

Gdzieś po drodze w jakiejś Wólce, znowu natrafiliśmy na cerkiewkę. Jednak jest opuszczona i podparta w paru miejscach. Tak więc jesli nikt jej nie pomoże chyba za długo nie wytrzyma. A młodsza od wcześniejszej koleżanki o jakieś 200-300 lat. Szkoda bo również jest piękna.

A po drodze takie widoki...

I takie.... Bocianów jest tam po prostu mnóstwo. Ten jegomość zamieszkał po drugiej stronie ulicy.

A te piękne Panie zadomowiły się  w ogródku Teściowej.